تبليغاتX
هیمه
 

فیلم دعوت حاتمی کیا بر خلاف آن تیتری که برخی  روزنامه ها می نویسند " دعوتی علیه سقط جنین " نیست بلکه دعوتی علیه تغییر است. ابراهیم حاتمی کیا به سان دیگر فیلم هایش اما اینبار ضعیف تر از قبل درپی آن است که ارزش های لایه های سنتی جامعه را که در یک هم سرنوشتی با آموزه های رسمی حاکمیت به سر می برد از گزند تحولات جامعه مصون دارد. تحولاتی که از بستر مادی جامعه ایران بر می خیزد و تحولات آتی را رقم می زند. یکی از این شاخص ها عروج زن ایرانی در کانون این تحولات است بالواقع آن چیز که در بررسی تحولات آتی ایران نقش تعیین کننده خواهد داشت موقعیت و مرجعیت زن ایرانی است که از خانه تا حوزه عمومی همگام تغییر و تحولات جامعه است در این میان هر اثر ادبی – هنری که در بستر اجتماعی شکل می گیرد بایستی به نوعی موضع خود را در قبال این مساله روشن کند .

اگر فردی یک قرائت مبتنی بر زن ستیزی داشته باشد به ناچار در آن سوی این تحول خواهی قرار می گیرد حال با هر ادبیات و زبانی که این موضع  به تصویر در آید . در بررسی آفرینش هنری وظیفه منتقد همواره ردگیری واقعیت اجتماعی به صورت مستقیم از دل اثر نیست بلکه در بسیاری موارد  بایستی به دنبال واقعیتی باشیم که آن اثر به دنبال کتمان کردن آن است  فیلم دعوت اگر چه یک اثر هنری ضعیف است و  تمام وجوه واقعیت اجتماعی  را بیان نمی کند،  اما از ان دسته فیلم هایی است که بایستی در ان دنبال نکاتی گشت که فیلم ساز در پی پنهان کردن آن  است.

 نگاهی گذرا به امار سقط جنین در ایران و علل ان نشان می دهد که بیشترین امار سقط را افرادی تشکیل می دهند که در یک رابطه غیر متعارف باردار شده اند وبرای فرار از انگ و بدنامی ناشی از دین و عرف در پی سقط  جنین هستند بررسی این مورد به ناچار فیلمساز را وارد منطقه ممنوعه ای می کرد که بسیار ملموس تراز علل دیگر سقط جنین است فیلمساز با نپرداختن به این قسمت در واقع در پی نفی این پدیده اجتماعی برآمده است از سوی دیگر برخورد سنتی و به ظاهر اخلاقی با مقوله سقط در سایر موارد و نفی سقط جنین ،  نشان می دهد درجامعه 

حرکتی در حال شکل گیری و نهادینه شدن است  که عقیده دارد سقط جنین نه تنها امری غیر اخلاقی و زشت نیست بلکه زنان بایستی از حق سقط جنین  برخوردار باشند در واقع فیلم بیشتر از آنکه دعوتی علیه سقط جنین باشد ، دعوتی علیه این تفکر است دعوتی علیه یک تغیر بنیادین در نگرش به مساله زنان است. 

اگر علاقمند به تغییر هستید این فیلم ارزش دیدن ندارد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت   توسط جعفر ابراهیمی ازندریانی  | 

شعر زیر از ژاک پرور، شاعر فرانسوی  است . ولی انگار این شعر برای دختران و زنان و پیرزنان چهار راههای تهران سروده شده است .

 

LE BOUQUET

 

Que faites-vous la petite fille

Avec ces fleurs fraichment  coupees

Que faites-vous la jeune fille

Avec ces fleurs ces fleurs sechees

Que faites-vous la jolie femme

Avec ces fleurs qui si fanent

Que faites-vous la vieille femme

Avec ces fleurs que meuent

 

J attends le vainqueur

 

دسته گل

آنجا چه می کنی دخترک

با گل هایی که تازه  چیده شده

آنجا چه می کنی دخترک

با گل هایی که پژمرده

آنجا چه می کنی زن زیبا رو

با گل هایی که می خشکند

آنجا چه می کنی پیرزن

با گل هایی که فنا می شوند

 

چشم به راه آنم که پیروز می شود.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم آبان 1387ساعت   توسط جعفر ابراهیمی ازندریانی  |